Tekst

 

 

 

februari 2015, de ruimte van Rolf, Rolf van der Mijhe:

HERWONDEREN

Tamar Clasquin

We kunnen overal heen reizen, we kunnen ons overal verplaatsen op de wereld. Dat is fantastisch en wonderlijk. Maar wordt je er ook beter van? En wanneer wordt exotisme escapisme? Zoeken, reizen, twijfelen zijn de belangrijkste thema’s in het werk van Tamar Clasquin.

In de ruimte van Rolf presenteert ze 2d en 3d werk samen. Wat begon als onderzoek naar de presentatiemogelijkheden van beide vormen samen, is dit een volwaardig werk geworden. Kleine scenes, eenvoudig weergegeven in een soort open kijkdoosjes, waarin je kunt verdwalen. Vervreemdend weergegeven, waarbij de opstelling veel wegheeft van ouderwetse schuifpanelen die in theaters op het podium worden gebruikt. Platte collageachtige en inwisselbare werelden waarin je kunt wegdromen. Maar eigen je je deze wereld wel toe? Ondanks de reis blijf je als toeschouwer in je eigen wereld op dezelfde plek, slechts kijkend naar het verschuiven van de panelen. Verontrust vraag je je af of je niet verdwaalt. Immers Seneca zei al: “Voor iemand die een weg bewandelt is er een eindpunt; een dwaaltocht is eindeloos.” Als de scenes inwisselbaar zijn, zijn we dan aan het dwalen? Willen we als toeschouwer wel aankomen? Want dan is de bestemming bereikt en kunnen we niet meer herwonderen.

 

 

———————————————————————————————————————————————————————————————————-
 
 
 
Uit ‘Crisiskunst’ op Trendbeheer, door Joost Vormeer
 
Ook verrassend zijn de kubussen van Tamar Clasquin met daarin kleine 3D-collages van papier, ergens in een hoek. De kubussen zijn klein, vol, kleurrijk en dromerig, alles wat CC: Casco Concreet niet is. Even vergeet je waar je bent.” 

http://trendbeheer.com/2014/01/30/crisiskunst/
 
 
 
———————————————————————————————————————————————————————————————————-
 
 
 
 
Reikhalzend,
de vreemdeling
 
Hoe kan hij het moment rekken
 
 de verwondering voor altijd vasthouden,
zich hier thuis voelen?
 
Toerist, avonturier, twijfelaar,
Geïsoleerd in één moment van zijn bestaan
 
Een mentale en fysieke zoektocht:
Where do you belong?
 
 
 

Met haar werk geeft Tamar Clasquin de toeschouwer een kijkje in haar visuele denken en dagdromen. Zoeken, reizen, twijfelen zijn belangrijke  woorden bij het tot stand komen van haar werk.

In collagetechnieken zijn de figuren in het werk geplaatst, alsof ze geteleporteerd zijn, gestrand op een onbekende plek. Het wonderlijke landschap roept vragen op: exotisch, utopisch, artificieel of onecht? Soms zijn er figuren aanwezig, maar altijd zijn ze alleen.

Clasquin’s figuren zijn aan zichzelf overgeleverd. Hunkerend naar het paradijs, naar het onbekende of naar huis.

Where do you belong? is een belangrijke vraag in haar werk. De vraag gaat over een verleden, over je roots, over waar je vandaan komt. Maar tegelijkertijd kan de vraag gaan over waar je op je plek bent, waar je heen wilt.